گناه ما

و گناه ما این بود که عشق اولشان نبودیم…
برای همین چشم هایمان به نظر زیبا نمی آمد
و بد خلقی هایمان روی چشم های کسی جا نداشت،
برای بودن و ماندنمان زمین را به آسمان ندوختند
و هیچ کار برای ثابت کردن دوست داشتن هایشان انجام نداند،
تار موهایمان قافیه شعر و غزل نشد
و صدایمان تسکین دردهایشان…
ما عشق اول نبودیم؛
وگرنه
برای دیدمان لحظه شماری می کردند
و برای لمس آغوشمان پیش قدم می شدند،
تنها نمی ماندیم،
یاد یک نفر خودمان را از یادمان نمی برد،
بغض قورت نمی دادیم،
اشک هایمان دیده می شد،
دوستت دارم هایمان به گوششان می رسید
و سهممان می شد خواسته شدن..

#فاطمه جوادی

اشتراک در: